Page 85 - Kalasin_catalog_Hard.indd
P. 85
บ้านคำ คา
คำ คาอำ เภอเก่า
ลือเล่ากลองยาวคองก้า
แหล่งปลาร้าปลาส้มมากมาย
หลากหลายปลาสวายปลาค้าว
เขื่อนลำ ปาวแสนสวย
ร่ำ รวยน้ำ ใจใฝ่ธรรม
เมื่อปี พ.ศ. 2397 คณะคล้องช้างมาจากจังหวัดร้อยเอ็ด มาตั้งหลักปักฐานอยู่
เพราะเห็นว่ามีความอุดมสมบูรณ์ ปี พ.ศ. 2477 อำ เภอสหัสขันธ์ย้ายมาจากบ้านโพน มาตั้งอยู่
ระหว่างบ้านโนนศิลากับบ้านคำ คา นายอำ เภอสหัสขันธ์คนแรก คือนายจันทร์ สามเมือง ต่อมาเมื่อปี
พ.ศ. 2510 กรมชลประทานได้สร้างเขื่อนลำ ปาวขึ้นทำ ให้เกิดน้ำ ท่วมพื้นที่ทำ การเกษตรของราษฎร
ทางราชการ จึงโยกย้ายอพยพไปอยู่ที่โคกภูสิงห์ราษฎรอีกส่วนหนึ่งไม่ได้ย้ายยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม
และยังสร้างความเป็นปึกแผ่นขึ้นมาในชื่อว่า บ้านคำ คา หมู่ที่ 3 และในปี พ.ศ. 2538 กรมการปกครอง
ได้อนุมัติให้แยกหมู่บ้านขึ้น จึงได้เป็นบ้านคำาคาเหนือ หมู่ที่ 13 มีผู้ใหญ่บ้านคนแรกชื่อ
นายนคร คงประพัฒน์ จากปี พ.ศ. 2538 – 2543 คนที่ 2 ชื่อนายบุญมี นามวงษ์ จากปี
พ.ศ. 2543 – ปัจจุบัน
รำ วงคองก้า การละเล่นที่ควรคู่แก่การรักษา
การละเล่นรำ คองก้า ได้รับความนิยมอย่างมากมาตั้งแต่
ปีพ.ศ. 2480 ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นการแสดง
ร่วมกันระหว่างชายหญิง ซึ่งฝ่ายชายจะทำ หน้าที่ควบคุมทีม
เป็นนักดนตรี ส่วนฝ่ายหญิงจะได้รับหน้าที่เป็นนางรำ
ร้องเล่นด้วยปากเปล่า โดยจะบรรเลงเพลงด้วย
เครื่องดนตรี 3 ชนิด คือ โทน ฉิ่ง และลูกแซก
นางรำาจะแต่งกายด้วยกระโปรงยาวระดับคลุมเข่า
เรียกว่า “กระโปรงนิวลุค” มีลักษณะเป็นกระโปรงบาน
พร้อมสวมเสื้อแขนกุดหรือแขนใน เรียกว่า “เสื้อสาวน้อย”
ปกเสื้อติดระบาย ผูกโบว์ตรงกลางหน้าอก ส่วนฝ่ายผู้ชาย
จะมีผ้าสำ หรับผูกโบว์ อาจผูกข้างเดียว หรือ 2 ข้างก็ได้
จึงเรียกว่า เสื้อเอวจ้ำา สวมใส่รองเท้าสั้นสูง และเรียง
ทัดดอกไม้ขนาดใหญ่ไว้ที่ผม การละเล่นนี้อยู่คู่กับ
ชาวคำาคามาหลายทศวรรษ ตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ
ที่สืบทอดเพื่อรักษาไว้ให้คนรุ่นต่อไป
วิถีไทย วิถีถิ่น เที่ยวเช็คอินถิ่นไดโนเสาร์ 87
